Op weg naar Glen Canyon bij Page.

Vanmorgen zijn we in een regenbui vertrokken. Er was geen breakfast te regelen in de Lodge, dus na 2 mile zijn we de “Wildcat Willie Saloon” binnen gegaan. Een zeer hoog cowboy gehalte en dan moet je natuurlijk een cowboy ontbijt bestellen. Deed John Wayne vast ook. Na 2 minuten kregen we van Willie ons ontbijt:
Een brei van halfzachte eieren, olijven, groente en we hoorden van de waitress:…. Azteecse bonen!

Die laatste bleken zich verder de hele dag melden. We hebben maar wat vaker een stop gemaakt. ‘s-Morgens zware bonen met ontbijt is wel een hele ervaring.
Op weg naar Zion NP werd het weer slechter en begon het te sneeuwen. We reden al boven 2.000 meter en alweer was de natuur indrukwekkend:

Het werd kouder en kouder tot minus 3 graden Celsius. Deze indiaan had koude voeten:
Gelukkig ging het daarna bergaf naar de Glen Canyon Dam bij Page die in 1957 tot 1964 is gebouwd.  Dit is de brug die naast de dam is gebouwd:
De stad Page is hiervoor gebouwd en inmiddels een grote stad geworden waar ook ons hotel de Courtyard Inn van Marriott staat. Na het inchecken zijn we toch nog even naar de Horseshoe Bend gegaan. Een door de Colorado rivier uitgeslepen bocht in het massief. Het waaide daar enorm en we schrokken soms van de enorme diepte. Er is geen reling, dus we moesten oppassen.  Maar weer was het de rit meer dan waard:
We hebben nog even getankt. Voor 10 gallon (circa 10 x 3,87 liter) was ik 41 dollar kwijt. Ongeveer 90 eurocent per liter. De Camaro blijkt met de cruise control op 75 ml/h ongeveer 1800 toeren te draaien en hierdoor blijft het verbruik redelijk.
Straks gaan we in het restaurant van het hotel een hapje eten en dan weer relaxed de avond door. Morgen naar de Grand Canyon!